Tag Archives: Valjevo

“Jedna destinacija, četiri priče – Grad Valjevo”

“Jedna destinacija, četiri priče – Grad Valjevo je  prvi proizvod  tima mladih turističkih stručnjaka, Gatti “Turizam i Inspiracija”  – kolaž sastavljen od raznolikih obilazaka kulturno-istorijskih lokaliteta, razgledanja grada, degustacija domaćih vina, pa sve do vožnje čamcima, paraglajdinga i pešačenja kroz zadivljujuću prirodu…
1. Otkrij Valjevo!

Otkrij Valjevo
2. Istraži valjevski put vina!

Istraži valjevski put vina

3. Zakorači u milinu reke Gradac!


4. Udahni jedinstvene Divčibare!

U ovoj prvoj priči pod nazivom “Otkrij Valjevo!”, saznaćete: koje su četiri reke na kojima leži grad Valjevo, kako izgleda najposećeniji muzej u Srbiji, gde su posečeni srpski knezovi Ilija Birčanin i Aleksa Nenadović, koju gimnaziju je pohađala Desanka Maksimović… O značaju pet valjevskih manastira, poznatim Valjevcima, valjevskom pivu i drugim interesantnim valjevskim stvarima…

 Brankovina

– Značajan kulturno-istorijski i turistički kompleks u selu Brankovina, nedaleko od Valjeva, predstavlja mesto koje na svojevrstan način “govori” o našoj prošlosti. Kako je Brankovina povezana sa Desankom Maksimović, Protom Matejom i Aleksom Nenadovićem (i mnogim drugim istorijskim ličnostima) otkrićete ukoliko se odlučite da krenemo ovim putem.

Petnica

– Privlači veliku pažnju turista pre svega zbog svetski poznate istraživačke stanice, a kada se uz takvu instituciju nalaze i jedinstvena Petnička pećina (koju je prvi istražio Jovan Cvijić), jezero, kompleks bazena i punionica izvorske vode, onda ovo selo postaje nezaobilazno mesto svih ljudi koji posete valjevski kraj.

Gradac – bajkovita svežina najčistije reke u Srbiji

– Zadivljujući predeli koji oduzimaju dah… Lepota prirode i omamljujući vazduh “odmaraju” dušu… Iznenadiće vas jedinstvena flora i fauna “na korak od grada”… Za ovu priliku pripremili smo da Vam predstavimo deo njene atmosfere…

Opcija za otkrivanje svih dragocenosti kanjona reke Gradac, uz pratnju iskusnih avanturista, dostupna je na upit.

Da li ste ikada želeli da saznate kako se pravi vrhunsko pivo?

– Jedino naš tim ima ekskluzivno pravo da svoje goste provede iza zatvorenih vrata jedne od najstarijih pivara u Srbiji – Valjevske pivare! Zavirite unutar fabrike i saznajte kako funkcioniše tradicionalna proizvodnja piva koja se primenjuje u još samo nekoliko pivara u zemlji. Degustirajte sveže pivo direktno sa proizvodne trake! Posetite pravu srpsku Valjevsku pivaru – najstariju fabriku u regionu i jednu od najstarijih pivara u zemlji!

Internacionalni umetnički studio Radovan Trnavac Mića, po uzoru na velike umetničke studije širom sveta, svojim brojnim internacionalnim izložbama, doprinosi spajanju i predstavljanju različitih kultura i naroda. Ovde svoja dostignuća, tokom cele godine, izlažu renomirani umetnici iz celog sveta.

Moderna galerija Valjevo, osnovana 1985. na inicijativu čuvenog srpskog slikara Ljube Popovića, sadrži stalnu postavku njegovih slika iz tzv. jugoslovenskog perioda.

 

Više detalja i informacija o ovom projektu možete pogledati na sledećem linku: http://www.facebook.com/travel2serbia


 

Brankovina

Brankovina, rodno mesto Nenadovića, spada u ona malobrojna seoska naselja koja su još tokom XVIII veka bila značajna uporišta oslobodilačkog pokreta u porobljenoj Srbiji. U raznim vremenskim razdobljima ova sredina je dala istaknute narodne vođe i kulturno-prosvetne poslanike poput značajnih ličnosti iz porodice Nenadović: knezova, vojvoda, diplomata i pisaca. Brankovina je poznata i kao “majčevina” srpske i jugoslovenske kraljevske dinastije Karađorđević, budući da je knjeginja Persida, majka kralja Petra I Oslobodioca bila ćerka vojvode Jevrema Nenadovića. Pored Nenadovića, slavu Brankovine je širom sveta pronela i čuvena poetesa Desanka Maksimović, koja je u ovom selu odrasla, da bi se i kasnije u njega vrlo često i rado vraćala.

Brankovina
Brankovina

Na jednom malom prostoru vremenom je uobličena retka spomenička, kulturno-istorijska celina, koju čine ostaci starog groblja i crkve iz XVIII veka, crkva Sv. Arhanđela-zadužbina Prote Mateje iz 1829/30. godine. Pored crkve su grobovi i nadgrobni spomenici istaknutih ličnosti iz porodice Nenadović i Petrović. Na istom prostoru nalaze se retki primeri narodnog neimarstva, parohijska kuća, nekoliko sobrašica, zatim česma Nenadovića, a nešto dalje dve školske zgrade, jedna iz 1836. godine koju je podigao prota Mateja, i druga iz 1895. godine.

Brankovina
Brankovina

Manifestacioni turizam je predstavljao jedan od prvih koraka promovisanja ovog kulturno-istorijskog mesta. Tako je od 1962. godine (poslednje nedelje u junu) počela da se organizuje privredno-kulturna manifestacija “Dani maline” sa željom da se promovišu kulturne, privredne i prirodne vrednosti ovog kraja. Danas je ova manifestavija postala smotra najvećeg broja proizvođača maline u opštini Valjevo.

Izvor: http://www.tov.rs

 

Pogledajte  sve manifestacije u Valjevu.

Pogledajte smeštaje u Valjevu.

Pogledajte sve restorane u Valjevu.

 

 

Kula Nenadović

Dana 20.marta 2012. godine u Kuli Nenadovića je otvorena izložbena postavka pod upravom Narodnog muzeja iz Valjeva.

Kula Nenadovića u Valjevu sagrađena je u poslednjoj godini Prvog srpskog ustanka i revolucije protiv otomanske vlasti. Kulu i manju vojnu fortifikaciju podigli su vojvoda Jakov i njegov sin Jevrem Nenadović u proleće 1813. godine, za potrebe odbrane grada. Obnovljena je u većem obimu blagoslovom kneza Miloša Obrenovića 1836. godine kao vojni magacin-barutana.

Kula Nenadović
Kula Nenadović

Pre podizanja kule prostor platoa je bio prilično ravan, ograničen sa tri strane strmim padinama. Manjim arheološkim istraživanjima utvrđeno je da je plato bio naseljen tokom gvozdenog doba, rimskog carstva i poznog srednjeg veka.Kako je istražen mali prostor ne može se govoriti u koje svrhe je tada koršćen ovaj prostor.

Kula Nenadovića je po svim karakteristika kopija Beogovskih kula koje su nicale po balkanskom prostru od 17. do 19. veka. Na to upućuje kompletan izgled građevine i rešenje stamenog prostora na gornjim spratovima. Novost u odnosu na većinu drugih kula bio je manji vojni šanac podignut na prostoru oko kule, što je trebalo da pruži veću odbrambenu moć braniocima ovog prostru, posebno što je šanac uključivao i dve tabije za artiljeriju.

Kula Nenadović
Kula Nenadović

Fortifikaciju oko kule činio je rov, levkastog preseka širine oko 3m i bedem u koji je ubačena zemlja iz rova. Bedem visine oko 1,5 m bio je širok oko 3 m. Konstrukciju bedema čine drveno spoljne i unutrašnje lice od vertikalno pobodenih greda izmeću kojih je bilo opleteno pruće. Prostor između dva lica bio je ispunjen nabijenom zemljom iz rova. Kapija i most mestu gde i danas put ulazi u prostor šanca. Nedaleko od tačke gde je prelomljen južni bedem, tako da je onaj ko prilazi kuli izložen bočnoj vatri sa dela bedema koji je paralelan sa prilaznim putem. U isto vreme prilazni put je mogao biti izložen artiljerijskoj vatri sa istočne platforme gde je postavljen top. Ove mere su preduzimane kako bi se ojačala odbrana ulazne kapije kao najslabije tačke ovakvih fortifikacija. Preko kanala koji je dodatno mogao biti utvrđen preprekama u šanac se ulazilo sa drvenog mosta koji je lako mogao biti uklonjen. U bedem su dodatno mogle da budu pobodeni drveni zakloni i postavljeni gabioni. Oni su pružali i zaklon strelcima i artiljeriji koji su mogli stajati i na samom bedemu. Ovakva fortifikacija bila je u upotrebi samo do 1815. godine. Ukupna dužina bedema iznosila je oko 230 m. U ovakav šanac je mogla biti smeštena jedinica veličine čete. Do drugog svetskog rata trasa bedema je bila potpuno očuvana, što je zabeleženo na katastarskom snimku iz 1926. godine.

Prilikom kasnijih obnova bedem je samo nasip u formi grudobrana. Šanac koji se pominje u istorijkim izvorima vezanim za Austrijsko- turske ratove i Prvi srpski ustanku nalazi se na koti 287, 1200m severno od kule, na mestu koja je najdominantnija i najpreglednija tačka na ovom delu terena, a takve su položaje uvek imale značajne vojne fortifikacije tog vremena .

Kula Nenadović
Kula Nenadović

Od 2005. godine Zavod za zaštitu spomenika kulture radi na realizaciji projekta Sanacije rekonstrukcije i konzervacije same kule i okolnog prostora prema projektu arhitekte Tihomira Dražića.

Dana 20.marta 2012. godine u Kuli Nenadovića je otvorena izložbena postavka pod upravom Narodnog muzeja iz Valjeva.

http://www.tov.rs

Manastir Lelić

Manastir Lelić se nalazi u istoimenom mestu kod Valjeva. Zadužbina je vladike Nikolaja i njegovog oca Dragomira Velimirovića. Osvećena je na Preobraženje 1929. god. Prvobitno je služila kao parohijska crkva a od 1996. god. pretvorena je u manastir Svetog Oca Nikole u Leliću i to kao manastir-metoh manastira Kaona (opština Vladimirovci). Od 2000. godine ima svoju upravu.

Ono što ovaj hram čini specifičnim i različitim u odnosu na ostale crkve našeg kraja je način na koji je sazidan. Zidan je u kombinaciji sige i opeke u tzv. srpsko-vizantijskom stilu gradnje. Naizmeničnim kombinovanjem blokova sige i opeke dobijena je dekorativnost fasade.

Manastir Lelić
Manastir Lelić

Živopis su, po zamisli episkopa Nikolaja, izveli Krsta i Rafailo Nikolić, zografi iz Makedonije. Ovo slikarstvo je po svom sadržaju neobično i prepoznaje se bogoslovsko tumačenje episkopa Nikolaja. Ikonostas je iz istog vremena kao i crkva. Ikonsotas i živopis unutar hrama restaurirani su 1988/89. god.

U južnoj apsidi crkve počivaju mošti vladike Nikolaja prenete 12. maja 1992. god. iz manastira Svetog Save u Libertivilu (SAD). Ovde je sahranjen i episkop šabački Jovan (Velimirović), sinovac vladike Nikolaja.

Dve godine posle osvećenja crkve, 1931. god. podignuta je i kuća za sveštenika. Kuća se nalazi na oko 50 m severno od crkve i ima četiri prostorije 4×4 m sa ulaznim tremom. Ova kuća je 1991.god. pretvorena u Crkveni muzej posvećen uspomeni na episkopa Nikolaja, jednog od najumnijih arhijereja Srpske pravoslavne crkve.

Izvor: http://www.tov.rs

Rimski most

Rimski most

Rimski most nalazi se na reci Ljuboviđi. Potiče još iz rimskog perioda, a sadašnji izgled je dobio u tursko vreme.

Rimski most - Ljubovidja

Rimski most, poznatiji kao “Latinska ćuprija”, nalazi se na nekadašnjem karavanskom putu prema Valjevu, gde u netaknutoj prirodi i čistoj Ljuboviđi možete pecati, šetati, sakupljati lekovito bilje.

Rimski most na Ljubidji

Uspešno odoleva zubu vremena i ponosno stoji nad čistom, planinskom rekom, dok ga kao biser sa okolnih strana čuvaju oštre stene i planine.

Rimski most

Izvor: http://www.turistickaorganizacijaljubovija.rs

Taorska vrela – Valjevo

Najlepši izvori u valjevskom kraju su sigurno Taorska vrela, koja su početkom 80-ih godina kaptirana za potreba snabdevanja Kosjerića vodom. Nalaze se u Donjem Taoru, nedaleko od puta za Makovište.

Taorska vrela
Taorska vrela

U podnožju krečnjačkog platoa, na jugoistočnom kraju sinklinalne doline, sa severne strane oivičenog okomitom liticom visine 5, širine pri dnu 3 m, iz pećinskog otvora izbija vrelo. Na relativno kratkom rastojanju preko nataloženih bigrenih naslaga stvoreni su brojni slapovi i vodopadi.

U ovom predivnom prirodnom prostoru nekad je postojalo 12 vodenica. Kaptiranjem i korišćenjem sige iz vrelskog potoka i jednim opštim nemarom i nebrigom ova prirodna lepota je dosta naružena.

Lelićki karst

Posebnu turističku atrakciju valjevskog kraja predstavljaju kraški oblici reljefa, kako površinski, tako i podzemni. Rečne doline kanjonskog tipa razdeljuju valjevski kras u nekoliko sekundarnih celina: Brezovački, Lelićki, Bačevački, Lepenički. Orjentisane su u pravcu jug-sever tj. u pravcu nagiba topografske površine i stupnjevito poređanih zaravni.

Lelicki karst

Najpoznatiji je Cvijićev lelićki karst (mero karst) sa svojom specifičnim nadzemnim i podzemnim oblicima. Dominantni oblici valjevskog krasa su vrtače. Najčešće se javljaju u nizovima, prateći karstifikovanu dolinsku mrežu.

Lelicki karst

Pored niza vrtača javljaju se i slobodno raspoređene vrtače, na kraškim površinama ili na blažim padinama-nekadašnjim dolinskim stranama. Različitog su oblika i dimanzija, a veće se kreću od 50-100 m u prečniku dok su po obliku pretežno levkaste. Dubina pojedinih vrtača iznosi oko 20 m. Pokrivene su zemljišnim slojem, obrasle samoniklom vegetacijom ili se obrađuju. Najplodnija su dna vrtača, u kojima se gaje povrtarske kulture.

 

Izvor: www.tov.rs