Dani Kvarnera

Prisutnima se ispred TONS-a obratila direktorka, gospođa Jadranka Beljan Balaban, a ispred Grada pomoćnica Gradonačelnika, gospođa Viktorija Bojović. O samoj izložbi je pričala gospođa Mirjana Kos Nalis, direktorka Muzeja turizma. O vezama Novosađana i stanovnika Kvarnerske regije govorio je gospodin Goran Crnković, direktor Državnog arhiva iz Rijeke. Prisutne je ispred Foto-kino i video saveza Vojvodine, u funkiciji suorganizatora izlobe, pozdravio gospodin Dušan Živkić. Moderator svečanosti bio je poznati hrvatski pop izvođač, Dražen Šajeta.

Dani Kvarnera u Novom Sadu

Izložba je sastavni deo manifestacije „Dani Kvarnera u Novom Sadu“, a zaineresovani će moći da je  pogledaju do 28. maja na dve lokacije, u Info centru TONS-a i holu Apolo centra.

Dani Kvarnera u Novom Sadu

Pogledajte program manifestacije Dani Kvarnera.

Fotografije izradio Mihajlo Berček.

Tihana Vidaković - TONS

The gorge also boasts two hydroelectric plants constructed in the early 20th century. One of them provides electricity for Nis even today. Additionally, in the nearby village of Ostrovica there is the Church of St. Petka and, in Sicevo proper, on the main road to Sofia, St. Mother of God Monastery (built in 1644 and renewed in 1875, as it was pulled down by the Turks).

If you visit the village of Sicevo, you may enjoy the breathtaking view of the gorge below. This village is also famous for good wines, and every summer the oldest art colony in the Balkans is organized here. It was first established  by the painter Nadezda Petrovic.

Having in mind numerous natural beauties and rare flora available only here, in 2000 the authorities proclaimed Sicevo Gorge a special nature reserve. Sage, a precious medicinal herb, which otherwise grows only in the Mediterranean conditions, has its only natural location in Serbia here, in Sicevo Gorge.

Sport lovers may enjoy mountaineering, walking in nature, fishing, paragliding and rafting (in 2009 the World Rafting Cup was organized in this part of the Nisava).

Source: http://www.nistourism.org.rs

U klisuri se nalaze dve hidrocentrale podignute početkom XX veka, od kojih jedna i danas snabdeva Niš strujom. Od ostalih objekata u klisuri, značajni su crkva Sv. Petke u obližnjem selu Ostrovica i Sićevački manastir Sv. Bogorodice (sagrađen 1644. godine, a obnovljen 1875. godine, nakon rušenja od strane Turaka) na glavnom putu prema Sofiji.

Ukoliko vas put nanese do sela Sićevo, možete, uživati nesvakidašnjem pogledu na klisuru koji oduzima dah. Ovo selo je takođe poznato po vinogorju i dobrom vinu, a svakog leta ovde se održava najstarija likovna kolonija na Balkanu, čiji je osnivač slikarka Nadežda Petrović.

Zbog mnogih prirodnih vrednosti i retkih biljaka koje rastu ovde, Sićevačka klisura je 2000. godine proglašena specijalnim rezervatom prirode. Žalfija, izuzetno dragocena i lekovita biljka, koja inače raste samo u mediteranskim uslovima, našla je u Sićevačkoj klisuri svoje jedino prirodno stanište na području Srbije.

Ljubitelji sporta mogu uživati u planinarenju, šetnjama prirodom, ribolovu, raftingu (2009. godine je na ovom delu Nišave održan je Svetski kup u raftingu) kao i paraglajding letovima.

Pogledajte manifestacije u Nišu.

Potražite smeštaj u Nišu.

Pogledajte restorane u Nišu.

Pročitajte priče o Nišu.

Izvor: http://www.nistourism.org.rs

The name of the site comes from the nearby fresh spring of mountain water Bojanine vode. Directly next to the spring, there is the Mountaineering Boarding House “Studenac” (55 beds) at 860 meters above sea level and Ski-house “Nis” (20 beds) at 810 meters above sea level with an attractive “Orlova cesma” (“Eagle drinking fountain”) and a lighted basketball court.

On their way from Bojanine vode, mountaineers can choose from among a few well-marked tracks, which will take them to wonderful nearby peaks, such as Sokolov kamen (1523 m), Devojacki grob (1317m), Mosor (984m), and the highest peak of Mt. Suva – Trem, 1810 meters above sea level. In wintertime, the ski track Sokolov kamen at Bojanine vode is available for skiing. The cableway (tanjiraca)  is 900 meters long, the height difference is 320 meters, and the capacity is 1,100 skiers an hour. The track is 1000 meters long. The milder and shorter track “Pantina staza” with ski-lift (vucnica) of 250 m length is intended for older school children and for recreation, whereas there is a track “Studenac” (100m) with motor ski-lift for the youngest. Both children tracks are lighted.

Source: http://www.nistourism.org.rs

Ljubitelji planinarenja na putu od Bojaninih voda, mogu izabrati nekoliko obeleženih planinarskih staza koje će ih odvesti na predivna uzvišenja u okolini, kao što su  Sokolov kamen (1523 m), Devojački grob (1317m),  Mosor (984m) i najviši vrh Suve planine – Trem na 1810 m nadmorske visine.

Tokom zime na Bojaninim vodama se može skijati na ski-stazi Sokolov kamen, sa ski-liftom (tanjirača) dužine 900 m, visinskom razlikom od 320 m i kapacitetom od  1100 skijaša na sat. Dužina staze je 1000 m. Blaža i kraća sa ski-liftom (vučnica) dužine 250 m, namenjen je deci starijeg školskog uzrasta i rekreativcima, a za najmlađe postoji staza «Studenac» (100 m), sa motornim ski-liftom. Obe dečje staze su osvetljene.

Pogledajte manifestacije u Nišu.

Potražite smeštaj u Nišu.

Pogledajte restorane u Nišu.

Pročitajte priče o Nišu.

Izvor: http://www.nistourism.org.rs

Mladasa deverom - fotografija preuzeta iz Politike

U popodnevnim časovima, na hipodromu, "kod mladoženjine kuće" se okupljaju svatovi. Kada se okupe, svadbena kolona koju čine fijakeri i čeze, bogato okić}eni peškirima i cvećem kreće po mladu. Prema scenariju programa, mladina kuća je u Etno-parku u Sovljaku. Na ulasku u Sovljak, svadbenu kolonu i mnogobrojne goste sačekuje hajdučka busija.Iz Sovljaka svadbena kolona kreće u Crnu Baru, gde se prikazuje dovodjenje neveste u novi dom sa svim prikladnim pojedinostima.Najinteresantniji deo programa za posetioce je takmičenje za izbor harambaše. Mladići se takmiče u preskakanju panja, bacanju kamena s ramena, nadvlačenju klipka, borbi na brvnu, penjanju uz drvo i penjanju uz drvo. Uz Drinu, na mestu koje je poznato kao Vasin šib, najspretniji, najokretniji i najspremniji momak dobija hajdučku sablju i titulu harambaše godine. Mladić koji tri puta osvoji titulu dobija sablju u trajno vlasništvo. Prilikom predaje sablje harambaši, vadi se nož iz cagrije ( futrola za viseći, mali nož ), njime se prekrsti pogaća, a onda se od nje seče komad. Jedno parče umočeno u so jede "harambaša", a zatim skida anteriju na koju se stavlja sablja. Na kraju "harambaša" svečano diže i ljubi sablju. "... Sprema se kićena čutura, podnizana niskama talira i cvancika, i jedan ukućanin uzima, meće u zobnicu pa je nosi od uzovnika do uzovnika...!

Hajdučko veče

Ovako su, po Janku Veselinoviću, počinjale pripreme za svadbu u Mačvi. Domaćin, najčešće mladoženjin otac sa čuturom kao pozivnicom za svadbu kreće da zove goste. Prvo se zvao kum koji venčava mladence, zatim stari svat, starojko, pa dever, a onda rodbina i ostalni uzovnici.Na dan svadbe, svatovi se okupljaju kod mladoženjine kuće. Posle posluženja (slatko i rakija), svadbena kolona kreće po mladu. Kolonu čine fijakeri i čeze, bogato ukrašeni belim peškirima i cvećem. Na čelu kolone najčešće je išao fijaker u koji su bili upregnuti najlepši konji, najčešće vranci. U tom fijakeru su sedeli mladoženja i starojko. Svatovi su oblačili narodnu nošnju, devojke bele vezene bluze, jeleke i skute sa tamnim keceljama, a momci svečane crne pantalone od porheta, bele košulje i vermen (ukrašeni prsluk ), sa šubarom na glavi. Svi su na nogama imali opanke i vunene vezene čarape.U svakom fijakeru je bio po jedan svirač. Zvuci starih pesama prostirali su se mačvanskom ravnicom, na putu do mladine kuće. Sam čin ulaska u dvorište mladine kuće odlikovao se izuzetnom lepotom, ali i dramatikom.

Hajdučko veče

Da bi svatovi mogli da udju mladoženja je morao kuburom da gadja jabuku, koja se obično zakačivala na visoku motku pored velike kapije. Ponekad bi se jabuka uvezivala tankom žicom da se ne raspadne od prvog mladoženjinog hica. Tada bi, ponositi i tvrdoglavi mladoženja sa svojim jaranima pucao dok se delići jabuke ne razlete na sve strane. Tek tada svatovi ulaze i sedaju za stolove. Kada zetovi "plate" mladu, ona u pratnji devera i svog brata ili braće izlazi iz kuće. Mlada je oko vrata nosila nisku dukata. Broj dukata je označavao koliko su bogati njeni roditelji. Ako je u niski veći broj dukata, mlada je bogata, odnosno ona je mirazača. Mirazača, Mačvanka je u novi dom "unosila" zemlju, stoku i svoj ručni rad.Veselje se nastavljalo uz igru, zdravice, šale i ručak. Posle ručka svatovi vode mladu na venčanje, a zatim u njen novi dom. U prvim godinama braka mladenci su živeli u vajatu. Za sina koji se ženi otac je pravio novi vajat. Pred njim je svekrva dočekivala svoju snahu. Pre ulaska u kuću mladenci su podizali nakolče. Nakolče je malo muško dete. Mlada je iz sita bacala pšenicu, a preko kuće jabuku u koju su zabodeni novčići. Pre ulaska, mlada je ljubila prag vajata. Ove pojedinsti simbolizuju sreću, zdravlje i berićet cele porodice.

Posetite i Godišnji koncert folklornog ansambla Đido.

Izvor: http://www.bogatic.rs

Čačalica

Ovde je prvi put u istočnoj Srbiji zasadjen kedar. Čačalica poseduje idealne uslove za šetnju i razgledanje biljnih vrsta, a napravljene su i brojne staze za rekreaciju i odmor, igrališta za decu.

Osećamo da je ekološka ravnoteža čoveka i prirode iznad svih naših razlika, izvor života i civilizacijska obaveza zato se na Čačalici privodi kraju gradnja Eko doma, između ostalog, koji će zaštiti i voditi brigu o ovoj prirodnoj sredini. Određujući naš odnos prema prirodi, apelujemo na sve, građane, posetioce Požarevca i šire, da pokažu mudrost, ljubav i dobru volju radi očuvanja lepote i neobičnosti prirode koja nas okružuje.

Čačalica

Čačalica je i spomen-park jer se na ovom prostoru nalaze i tri spomenika. Prvi na koji naiđete posvećen izginulima za vreme Drugog svetskog rata, drugi – sovjetskim vojinicima izginulim u Drugom svetskom ratu. Kuriozitet za ovaj spomenik je da je u njegovoj najbližoj okolini zasađeno 441 breza iz Rusije sa ruskom zemljom u znak sećanja na 441 izginulih vojnika i oficira.

Čačalica

Treći spomenik koji se nalazi na samom vrhu brda, ogromnih dimenzija je ¨Spomenik slobodi¨.

Pogledajte fotogaleriju Izletišta Čačalica.

Posetite neku od manifestacija u Požarevcu.

Potražite smeštaj u Požarevcu.

Pogledajte restorane u Požarevcu.

Izvor: http://www.topozarevac.rs

Niška tvrđava

Izgrađena je na prostoru od preko 22 hektara, sa bedemima koji su dugački 2100 metara, zidinama visokim 8 m, prosečne širine 3 m. Sa spoljne strane Tvrđava je bila okružena rovom ispunjenim vodom, čiji je severni deo sačuvan i danas. Osim dobro očuvanih masivnih kamenih zidina i kapija, u Tvrđavi možete pogledati i brojne ostatke burne niške istorije:

• Jedan od najstarijih ostataka je zbirka nadgrobnih spomenika (Lapidarijum, I – IV vek). Zbirka je smeštena preko puta zgrade Istorijskog arhiva i sastoji se od 41 nadgrobnog spomenika pronađenih u Tvrđavi, ali i na području Jelašnice, Svrljiga i Knjaževca.

• Antička ulica u blizini Lapidarijuma kao i ostaci rimskih termi levo od ulaznog platoa i ranovizantijske ulice u Tvrđavi (pored Bali-begove džamije) potiču iz perioda vladavine Rimljana i vizantijske obnove grada od V do VI veka
  

  Niška tvrđava

  .

• Hamam, predivno tursko kupatilo predstavlja najstariji sačuvan objekat iz perioda turske vladavine na prostoru Niša i jedan je od retkih, u potpunosti očuvanih objekata ovog tipa. Kupatilo je izgrađeno uz Stambol kapiju 1498. godine kao zadužbina Mehmed bega. Sazidano je od opeke i kamena kao jednostruko tursko kupatilo, namenjeno ili samo ženskom ili samo muškom stanovništvu. Voda je do hamama stizala iz Nišave uz pomoć drvenog vitla, da bi glinenim cevima bila dovođena do rezervoara u hamamu gde je filtrirana i jednim delom zagrevana.

• Arsenal, skladište oružja i municije koje se nalazi desno od ulaza kod Stambol kapije, korišćeno je, osim za skladištenje, i za popravku i izradu vojnih materijala. Prema turskom natpisu na ploči kod ulaznih vrata saznajemo da je arsenal izgrađen u vreme sultana Abdul Medžida 1857. godine. Od 1972. godine kada je restauriran ovaj prostor se koristi kao galerija.

• Bali begova džamija, nalazi se u centralnom delu Tvrđave, sa desne strane glavne staze koja vodi od ulaza. Pominje se prvi put u popisnom turskom defteru iz 1521-1523. godine, kada je i nastala. Popisana je kao mesdžid (mala turska bogomolja bez minareta). Zadužbina je Bali bega iz Jedrena, visokog turskog činovnika. U njoj je 1868. godine niški Abdurahman paša smestio i tursku biblioteku, dogradnjom dve prostorije uz severni zid objekta, na mestu gde je sad ulazni trem džamije. Danas se prostor džamije koristi kao umetnička galerija «Salon 77»
  

  Niška tvrđava

  .

• Barutane, vojni objekti predviđeni za smeštaj baruta i municije. Očuvano ih je 5, od kojih su 4 raspoređene duž severnog bedema, a jedna manja nalazi se u istočnom delu Tvrđave. Unutrašnji pravougaoni prostor ozidan je masivnim zidom, debljine preko 1 metra, koji je služio za smeštaj baruta i municije, dok je okolni uzani hodnik korišćen za vojnike u slučaju napada. Oni su, kroz 12 uzanih otvora u zidovima (puškarnice), mogli da pucaju i brane objekat. Barutane su izgrađene posle 1723. godine kada je završena izgradnja Tvrđave i jedini su objekti ove vrste sačuvani u Srbiji.

• Spomenik knezu Milanu Obrenoviću i oslobodiocima Niša (1878. godine), nalazi se na levoj strani od glavne ulazne staze, na prostoru omeđenom stubovima povezanim lancima. Na vrhu ovih stubova postavljene su metalne kugle, koje su korišćene kao topovska đulad prilikom oslobođenja Niša. Ovaj spomenik u obliku puščanog metka izradio je italijanski majstor Vićenco Kaliterna (autor i čuvene niške Čairske česme) 1902. godine povodom 25 godina od oslobođenja Nišaod Turaka i prve godišnjice smrti kneza Milana Obrenovića
  

  Niška tvrđava

• Zgrada zatvora, hapsana, sačuvana je u istočnom delu Tvrđave u kojem su bile smeštene administrativne i vojne zgrade. Zatvor je izgrađen 1860. godine i imao je i prostorije za mučenje. I posle oslobođenja od Turaka ova zgrada korišćena je za iste namene.

• Zgrada Istorijskog arhiva, smeštena je u severozapadnom delu Tvrđave i jedini je vojni objekat izgrađen u Tvrđavi nakon oslobođenja od Turaka (1890. godine). Tokom narednih godina imala je različite namene: Kartografsko odeljenje srpske vojske, Prva podoficirska artiljerijska škola, bugarski zatvor tokom I svetskog rata, a od 1959. godine proglašena je spomenikom kulture i koristi se kao Istorijski arhiv. Po veličini i bogatstvu istorijske građe koju čuva odmah je iza Beogradskog arhiva.

Pogledajte fotogaleriju Tvrđava u Nišu.

Potražite smeštaj u Nišu.

Posetite manifestacije u Nišu.

Pročitajte još priča o Nišu: Ćele Kula, Cerjanska pećina, Kazandžijsko sokače, Logor Crveni krst, Mediana.

Izvor:http://www.nistourism.org.rs

Manastir Bogovađa - slika preuzeta iz Večernjih Novosti

Manastir je osam puta rušen i paljen od strane Turaka. Pred kraj 1803. godine u Bogovađi je održan sastanak knezova i viđenijih ljudi tadašnje Srbije na kojem je odlučeno da se diže buna protiv Turaka, a Hadži Ruvim je i pogubljen kao jedan od organizatora i najuticajnijih ličnosti. Praviteljstvujušči sovjet serbski, na insistiranje Prote Mateje Nenadovića, iz bezbednosnih razloga premešten iz manastira Voljavče u Bogovađu. Sovjet je u konaku manastira Bogovađa zasedao od septembra 1805. godine do oslobođenja Smedereva.

Pročitajte više o Lajkovcu.

Posetite manifestaciju Dani Lajkovca.

Izvor: http://www.turizamlajkovac.org

The River Tisa

The river Tisa (Hungarian: Tisza) is the biggest tributary of the river Danube. It flows through the Panonian lowlands. Its spring is in Ukraine, in the area of Bukovina, and after that flows through Hungary, Romania, Slovakia and Serbia. It empties into the Danube opposite Stari Slankamen. The river Tisa is formed by joining of the Black and White Tisa.
The length of Tisa is 1,358 km, and the watershed area is 157,186 m². In Vojvodina Tisa divides Bačka (the right bank) and Banat (the left bank).

The River Tisa

The biggest tributaries are Begej, Bodrog, Zlatica, Moriš (the biggest), Samoš and Šajo.
The navigable part of Tisa is 532 km in length.
The Bačka Canal connects Tisa with Danube and Begej Canal with Tamiš.
The towns of importance on Tisa are: Tokaj, Solnok, Čongrad, Segedin, Senta and Bečej.
In the mountain part of the course, Tisa is a rapid and clear river. The effect of the lack of lakes in the area of Carpathian Mountains is that the water level of Tisa is very variable, with typically three flood periods. If the water level of Tisa matches the one in Danube, Tisa will start flowing upstream, which causes great floods. Such a situation devastated Segedin in spring 1879.
Between 1846 and 1880, the Hungarian authorities organized the regulation of the Tisa course (Hungarian: a Tisza szabályozása) and shortened its length by 450 km. The built flood protection system is the biggest in Europe. Today there are 3680 km of canals that control Tisa.

The River Tisa

During 1980s a large artificial lake was made on Tisa (Hungarian: Tisza-tó) with the intention to help the regulation of course and especially floods. Soon this lake became a popular tourist destination of Hungarians, almost like the lake Balaton.
Tisa is navigable in the larger part of its course. The river has been opened for the  international navigation just recently. Before that Hungary made the distinction between so called “state rivers” and “international rivers”, by which it was determined whether a navigation was allowed or not. After Hungary joined the EU this regulation was abolished and all vessels are allowed to navigate on Tisa.
The possibility of navigation is often determined by natural factors. In the period of high water level and flood the river is most often not navigable.

See also photogalery The River Tisa.

Source: http://www.tobecej.com